Muziek / Recensie

Uiteindelijk hebben de koorleden het voor het zeggen


Najaarsconcert gemengd koor Instemming o.l.v. Arthur Koopman. M.m.v. kamerkoor Nos Ta Canta. Bijgewoond zon 23 nov in de kerk te Ilpendam.

 

Een dirigent kan een koor smeden en kneden, het zijn uiteindelijk de koorleden zelf die het voor het zeggen hebben. Dat was eens te meer duidelijk tijdens het concert waar het Ilpendamse koor Instemming en Nos Ta Canta uit Hoofddorp afzonderlijk waren te horen.

Over beide koren heeft Arthur Koopman de leiding. Zijn muzikale aanpak is tegenover de koren niet verschillend. En gezien de overeenkomsten in het repertoire en de programmaopbouw drukt de dirigent ook daar flink zijn stempel op. Laat-Renaissance muziek als opwarmertje, een vleugje Romantiek in het midden en eindigend met voor het oor niet al te dissonante muziek uit de twintigste eeuw met een veelal humoristische lading. Ondanks de stuwende kracht van de dirigent hoorde men uiteindelijk twee heel verschillende koren voornamelijk door de omvang en kwaliteit van de leden. De klank van Nos Ta Canta werd vooral bepaald door de zeer zuivere en heldere sopranen die behoorlijk afstaken tegen het geheel. De sopranen als leidende stemmen maakten vooral de zestiende-eeuwse Spaanse liederen met veel polyfonie zeer inzichtelijk. De stemverhoudingen werkte minder in het voordeel in werk van Kodaly en Bartok waar men zich hoorbaar door de partituur zwoegde. Oog voor detail was merkbaar in twee liederen van Brahms waarbij men een licht vibrato voerde. Meest geslaagd was een uitvoering van het flamboyante Evivva Bacco van Hendrik Andriessen met een door Koopman bewerkte pianobegeleiding en twee grappige Nonsense Songs van Matthias Seiber met klankschilderingen van eenden en zoemende bijen.

Waar Nos Ta Canta nogal eens moeite had met de balans heeft InStemming daar mede door zijn grotere omvang en meer in evenwicht zijnde vrouwen en mannenstemmen geen last van. De robuuste samenzang verraste zeker aan het begin van hun optreden door een haast fluwelen omfloerst geluid zonder al te wollig te worden.

Die mooie klank wist men niet staande te houden. Het concert werd besloten met een gezamenlijk optreden van de koren in een madrigaal van Orlando di Lasso waar Nos Ta Canta optrad als echokoor. Echt gezamenlijk ging het er aan toe in een werk van Gounod met een lange piano intro door Maarten Hillenius, die als voortreffelijk begeleider echt een beter gestemde piano verdiende.

EUGÈNE BESANÇON