Muziek / Recensie
Uiteindelijk hebben de koorleden
het voor het zeggen
Najaarsconcert gemengd koor
Instemming o.l.v. Arthur Koopman. M.m.v. kamerkoor Nos
Ta Canta. Bijgewoond zon 23 nov
in de kerk te Ilpendam.
Een dirigent kan een koor smeden en kneden, het zijn
uiteindelijk de koorleden zelf die het voor het zeggen hebben. Dat was eens te
meer duidelijk tijdens het concert waar het Ilpendamse
koor Instemming en Nos Ta Canta
uit Hoofddorp afzonderlijk waren te horen.
Over beide koren heeft Arthur Koopman de leiding. Zijn
muzikale aanpak is tegenover de koren niet verschillend. En gezien de
overeenkomsten in het repertoire en de programmaopbouw drukt de dirigent ook
daar flink zijn stempel op. Laat-Renaissance muziek
als opwarmertje, een vleugje Romantiek in het midden en eindigend met voor het
oor niet al te dissonante muziek uit de twintigste
eeuw met een veelal humoristische lading. Ondanks de stuwende kracht van de
dirigent hoorde men uiteindelijk twee heel verschillende koren voornamelijk
door de omvang en kwaliteit van de leden. De klank van Nos
Ta Canta werd vooral bepaald door de zeer zuivere en
heldere sopranen die behoorlijk afstaken tegen het geheel. De sopranen als
leidende stemmen maakten vooral de zestiende-eeuwse Spaanse liederen met veel
polyfonie zeer inzichtelijk. De stemverhoudingen werkte minder in het voordeel
in werk van Kodaly en Bartok
waar men zich hoorbaar door de partituur zwoegde. Oog voor detail was merkbaar
in twee liederen van Brahms waarbij men een licht
vibrato voerde. Meest geslaagd was een uitvoering van het flamboyante Evivva Bacco van Hendrik
Andriessen met een door Koopman bewerkte pianobegeleiding en twee grappige Nonsense Songs van Matthias Seiber
met klankschilderingen van eenden en zoemende bijen.
Waar Nos Ta Canta nogal eens moeite had met de balans heeft InStemming daar mede door zijn grotere omvang en meer in
evenwicht zijnde vrouwen en mannenstemmen geen last van. De robuuste samenzang
verraste zeker aan het begin van hun optreden door een haast fluwelen omfloerst
geluid zonder al te wollig te worden.
Die mooie klank wist men niet staande te houden. Het
concert werd besloten met een gezamenlijk optreden van de koren in een
madrigaal van Orlando di Lasso waar Nos Ta Canta optrad als echokoor.
Echt gezamenlijk ging het er aan toe in een werk van Gounod
met een lange piano intro door Maarten Hillenius, die
als voortreffelijk begeleider echt een beter gestemde piano verdiende.
EUGÈNE BESANÇON